Blog
Narcystyczne zaburzenie osobowości – czy można kochać siebie za bardzo?
Historię o młodzieńcu zakochanym we własnym odbiciu zna prawie każdy z nas. Choć osadzona w mitologii, stanowi głęboki temat natury ludzkiej i naszej relacji z samym sobą. Czasami nazywamy kogoś „narcyzem”, ale co to tak naprawdę oznacza? Jakie cechy i zachowania mogą wskazywać, ze faktycznie mamy do czynienia z tym zaburzeniem?
Zaburzenia narcystyczne to jedno z zaburzeń osobowości, które charakteryzuje się trwałym wzorcem wielkości (w fantazji lub zachowaniu), brakiem empatii oraz potrzebą podziwu i uznania od innych. Osoby z tym zaburzeniem często mają wyolbrzymione poczucie własnej ważności i skłonność do manipulowania innymi w celu osiągnięcia swoich celów.
Pamiętajmy, że występuję również tzw. narcyzm ukryty, inaczej mówiąc wrażliwy. Pacjent z tą odmianą zaburzenia doświadcza obniżonego poczucia własnej wartości. Mimo niskiej samooceny ma nastawienie roszczeniowe i koncentruje się nadmiernie na własnej osobie. Może mieć także wrogie nastawienie do innych, a jednocześnie być osobą nieśmiałą i wycofaną społecznie. Narcyzi wrażliwi to osoby lękliwe, zagrożone depresją czy zaburzeniami lękowymi.
Objawy zaburzenia narcystycznego
Osoby z narcystycznym zaburzeniem osobowości mogą wykazywać wiele z poniższych objawów:
- wysokie poczucie własnej ważności- przesadne poczucie własnych osiągnięć i talentów, często wyolbrzymiane i oczekiwane, że będą uznawane przez innych
- potrzeba ciągłego podziwiania i uwagi od innych, które często nie jest proporcjonalne do rzeczywistych osiągnięć
- brak empatii- trudności w rozumieniu i docenianiu uczuć i potrzeb innych ludzi, co prowadzi do ignorowania lub lekceważenia emocji innych
- przekonanie o wyjątkowości- wiara w to, że jest się wyjątkowym i jedynym w swoim rodzaju, i że można być zrozumianym tylko przez inne osoby o wysokim statusie lub specjalnym znaczeniu
- eksploatacja interpersonalna- wykorzystywanie innych do osiągnięcia własnych celów, często bez względu na ich potrzeby czy uczucia
- zazdrość i przekonanie o zazdrości innych o sukcesy i osiągnięcia
- arogancja i wyniosłość, często wyrażające się w pogardzie wobec innych
- skrajna wrażliwość na krytykę lub porażki, która może prowadzić do gniewu, frustracji lub deprecjonowania innych.
Psychoterapia w Centrum Terapii Horyzont
Uważamy, że fundamentem dobrej relacji z innymi jest dobra relacja z samym sobą; nie może to oznaczać jednak wypierania własnych błędów czy prób manipulowania innymi ludźmi. Dlatego terapia osób z zaburzeniem osobowości wymaga konfrontacji pacjenta, przywracaniu na wierzch tego co ukryte, by w zdrowy, świadomy sposób przyjrzeć się własnym mechanizmom obronnym.
Terapia psychodynamiczna i analityczna może pomóc w odkrywaniu i rozwiązywaniu głębszych problemów emocjonalnych, które mogą przyczyniać się do narcystycznych cech.
Terapia poznawczo-behawioralna (CBT): może pomóc w zmianie negatywnych wzorców myślenia i zachowania, oraz w nauce bardziej konstruktywnych sposobów radzenia sobie z emocjami i relacjami.
Terapia integracyjna skupia się na poszukiwaniu genezy zaburzeń osobowości w dzieciństwie szukając mostów łączących nasze wczesne doświadczenia z aktualnymi problemami.
Pamiętajmy, że leczenie zaburzeń osobowości to długi proces, warto wybrać miejsce w którym mamy pewność kwalifikacji psychoterapeutów.
W Centrum Terapii Horyzont doświadczeni i empatyczni terapeuci wspierają w modyfikacji utartych schematów funkcjonowania, dzięki czemu można stworzyć solidny fundament do rozwoju, bycia w relacjach, akceptacji i satysfakcji z życia.
